پایتخت کانادا

اوتاوا، پایتخت کانادا، در قسمت جنوبی رودخانه‌ی اوتاوا و در بخش شرقی انتاریوی جنوبی واقع شده است. اوتاوا در همسایگی گاتینو و کبک، که با یکدیگر هسته‌ی منطقه‌ی شهری اوتاوا – گاتینو و منطقه‌ی پایتخت ملی را تشکیل می‌دهند، قرار دارد. در سال 2016 جمعیت شهری اوتاوا 964743 نفر و جمعیت کل آن 1323783 نفر بود. طبق آمار اعلام شده، پایتخت کانادا چهارمین شهر بزرگ و پنجمین منطقه‌ی شهری بزرگ کانادا به حساب می‌آید.

تاریخچه اوتاوا

دریای چمپلین حدود 10 هزار سال پیش خشک شد و به این ترتیب جلگه‌ی اوتاوا به منطقه‌ای قابل سکونت تبدیل گردید. مردمان بومی، به مدت بیش از 6500 سال، این منطقه را برای جمع آوری خوراکی، شکار، ماهی گیری، تجارت، سفر و خیمه‌گاه مورد استفاده قرار می‌دادند. خلیج رودخانه‌ی اوتاوا دارای مکان‌های باستان شناسی با آثارهایی مانند سرهای پیکاندار، کوزه‌گری و ابزارهای سنگی است. همچنین سه رودخانه‌ی بزرگ در اوتاوا به یکدیگر می‌رسند و هزاران سال است که این منطقه را به یک ناحیه‌ی تجاری و سفری مهم تبدیل کرده‌اند.
در سال 1610، اتین برول اولین اروپایی بود که برای رسیدن به دریاچه‌ی بزرگ، تمام طول رودخانه‌ی اوتاوا را پیمود. سه سال بعد ساموئل چمپلین درباره‌ی آبشارهای منطقه و مواجهه خود با آلگونکوینز‌ها، که قرن‌ها از رودخانه‌ی اوتاوا استفاده کرده بودند، نوشت. بسیاری از مبلغین به پیروی از کاشفان و تجار اولیه پرداختند. در نقشه‌های اولیه‌ی این منطقه از کلمه‌ی اوتاوا استفاده شده است که از کلمه‌ی آلگونکوینی آداوا (به معنی تجارت، که برای اشاره به اهمیت منطقه برای اولین تاجران ملی به کار گرفته می‌شد) برگرفته شده بود (این کلمه برای نامگذاری رودخانه مورد استفاده قرار گرفته بود). در 7 مارس 1800 فیلمون رایت، انگلیسی جدید، اولین شخصی بود که در قسمت شمالی رودخانه، در امتداد مکانی که در شهر امروزی اوتاوا به نام هال شناخته می‌شود، سکونت گزید. او، به همراه پنج خانواده‌ی دیگر و بیست و پنج کارگر، به منظور ایجاد یک جامعه‌ی کشاورزی به نام رایتزویل در آنجا ساکن شد. رایت از طریق انتقال چوب از خلیج اوتاوا به شهر کبک، پیشاهنگ تجارت چوب خلیج اوتاوا گردید و پس از مدتی این تجارت به مهم‌ترین فعالیت تجاری منطقه تبدیل شد. بایتاون، اسم اصلی اوتاوا، در سال 1826، وقتی صدها دلال زمین، به دلیل پخش این خبر که مسئولین بریتانیایی فوراً پایانه‌ی شمالی پروژه‌ی نظامی کانال ریدیو را در آن منطقه ایجاد می‌کنند، به قسمت جنوبی دریاچه جلب شدند، به عنوان یک جامعه‌ی شهری تأسیس گردید. سال بعد شهر را به نام مهندس نظامی بریتانیایی، سرهنگ جان بای، که مسئول تمام پروژه‌ی ساخت آبراه ریدیو بود، نامگذاری کردند.
هدف نظامی کانال عبارت بود از تأمین مسیری ایمن در بین مونترال و کینگ استون. این مسیر باید از ناحیه‌ی آسیب پذیر رودخانه‌ی سنت لورنس در مرز ایالت نیویورک عبور می‌کرد. سرهنگ بای سربازخانه‌های نظامی را در موقعیت کنونی تپه پارلمان قرا داد. او همچنین خیابان‌های شهر را ایجاد کرد و دو محله‌ی متمایز به نام‌های “شهرک بالا” (در غرب کانال) و “شهرک پایین” (در شرق کانال) تأسیس نمود. از نظر تاریخی، مانند کانادای بالا و کانادای پایین، شهرک بالا غالباً انگلیسی زبان و پروتستان بودند، در حالی که غالباً فرانسوی، ایرلندی و کاتولیک در شهرک پایین سکونت داشتند. در سال 1832 با تکمیل شدن کانال ریدیو جمعیت بایتاون به 1000 نفر رسید. بایتاون در سال‌های اولیه با دوره‌های شورانگیز و خشونت باری از قبیل ناآرامی کارگران ایرلندی، که از 1835 تا 1845 در جنگ شرینرها شرکت کرده بودند، و شواهد اختلاف سیاسی آشوب دوشنبه‌ی سنگی سال 1849 روبرو گشت. در 1855 نام بایتاون به اوتاوا تغییر داده شد و به عنوان یک شهر ثبت گردید. در نهایت هم ویلیام پیتمان لت به عنوان اولین مسئول شهر منصوب و به مدت 36 سال وظیفه‌ی رهبری توسعه‌ی آن را به عهده داشت.
در شب سال نو 1857، ملکه ویکتوریا، به عنوان یک چهره‌ی نمادین و سیاسی، مسئولیت انتخاب مکانی به عنوان پایتخت همیشگی استان کانادا را به عهده گرفت. در واقع، نخست وزیر جان آ. مک دونالد فرآیند انتخاب را به شاخه‌ی مدیریتی حکومت واگذار کرد، چون تلاش‌های قبلی برای رسیدن به توافق نظر به بن بست رسیده بودند. به دو دلیل “انتخاب ملکه”، شهر کوچک مرزی اوتاوا بود: اولاً موقعیت دورافتاده‌ی اوتاوا در جنوب و احاطه شدن آن با جنگل‌های انبوه در مرز کانادا با ایالات متحده، شهر را در مقابل انواع تهاجم‌ها مستحکم می‌کرد. دوماً اواتاوا تقریباً در میانه‌ی راه بین تورنتو و کینگ استون (در غرب کانادا) و مونترال و شهر کبک (در شرق کانادا) قرار داشت. به علاوه، علی رغم دورافتادگی منطقه‌ای، اوتاوا از طریق رودخانه‌ی اوتاوا به مونترال و از طریق آبراه ریدیو به کینگ استون، دسترسی حمل و نقل آبی فصلی داشت. در 1854 نیز راه آهن بایتاون و پرسکات در آن تأسیس شد که امر حمل و نقل مسافران، چوب و تدارکات گوناگون را به پرسکات (روی رودخانه سنت لورنس و آن ‌سوتر) انجام می‌داد. چنین پنداشته می‌شد که اندازه‌ی کوچک اوتاوا موجب می‌شود که از نظر سیاسی توده‌ی مردم علاقه‌ی کمتری به نقل مکان به آنجا داشته باشند (همانطور که در مورد پایتخت‌های قبلی کانادا چنین اتفاقی افتاده بود). حکومت، پیشتر زمینی را که به نظر آن‌ها مکان ایده آلی برای ساختمان پارلمان است، تعیین کرده بودند و سرانجام آن را به تپه‌ی پارلمان تبدیل کردند. اوتاوا یگانه سکونتگاهی بود که دقیقاً در مرز کانادای پایین فرانسوی زبان و کانادای بالای انگلیسی زبان قرار داشت، همین نکته نیز انتخاب ملکه را به یک مصالحه‌ی سیاسی مهم تبدیل می‌کرد. ملکه ویکتوریا “انتخاب ملکه” را به سرعت و قبل از رفتن به استقبال سال جدید اعلام کرد.
در دهه‌ی 1850 کارآفرینانی به نام بارون‌های چوب، ساخت کارخانه‌های بزرگ الوار را که در ردیف بزرگ‌ترین کارخانه‌های جهان قرار گرفتند، شروع کردند. در سال 1854 خطوط راه آهن اوتاوا را به نواحی جنوب و، از طریق هال و لاشوت، به شبکه‌ی ریلی بین قاره‌ای کبک (1886) متصل کردند. در بین سال‌های 1859 و 1866 ساختمان‌های پارلمان اصلی، که شامل بلوک‌های مرکزی، شرقی و غربی می‌شد، به سبک احیای گوتیک ساخته شدند. در آن زمان، این بزرگ‌ترین پروژه‌ی ساخت و ساز آمریکای شمالی و کارهای عمومی کانادا به شمار می‌آمد و در ابتدا معماران آن به خوبی آماده نبودند. ساخت محوطه‌ی کتابخانه‌ی پارلمان و تپه‌ی پارلمان تا سال 1876 تکمیل نشد. در 1885 اوتاوا تنها شهر کانادا بود که برای روشن سازی کل خیابان اصلی آن از برق استفاده شده بود. در 1889 حکومت توسعه یافت و 60 اجاره نامه‌ی آب را اکثراً برای صنایع محلی صادر و توزیع کرد. این صنایع مجوز تولید برق و راه اندازی ژنراتورهای هیدروالکتریک را در کاودیر فالز داشتند. حمل و نقل عمومی در سال 1870 و با سیستم گاری شروع شد و در دهه‌ی 1890 به وسیله‌ی یک سیستم تراموای برقی پیشرفت کرد (این سیستم تا 1959 ادامه داشت).
آتش سوزی اوتاوا در سال 1900 دو سوم هال، از قبیل 40 درصد از ساختمان‌های مسکونی و غالب کارمندان آن در اسکله را نابود کرد. آتش سوزی همچنین به رودخانه‌ی اوتاوا گسترش یافت و حدود یک پنجم اوتاوا، از لیبرتون فلتس جنوبی تا خیابان بوس و دریاچه‌ی داو، را در هم تنید. در اول ژوئن 1912 خط آهن گرند ترانک موجب شد تا هر دو هتل چاتیو لوریر و ایستگاه اتحادیه‌ی مرکز شهر در همسایگی آن افتتاح شوند. در 3 فوریه‌ی 1916 بلوک مرکزی ساختمان‌های پارلمان به دلیل آتش سوزی نابود گردیدند. مجلس عوام و سنا موقتاً به موزه‌ی یادبود ملکه ویکتوریا، که اکنون موزه‌ی طبیعت کانادا است و آن زمان تازه تأسیس شده بود، انتقال یافت. بلوک مرکزی جدید در سال 1922 تکمیل شد و بخش مرکزی آن یک ساختار به سبک احیای گوتیک است که به نام تالار صلح شناخته می‌شود. موقعیت کنونی آنچه که امروزه به نام چهارراه کنفدراسیون شناخته می‌شود یک منطقه‌ی تجاری بود که در ناحیه‌ی مثلثی مرکز شهر واقع شده بود. ساختمان‌های تاریخی مهمی در اطراف این ناحیه قرار داشتند که شامل ساختمان‌های پارلمان نیز می‌شدند. در سال 1938 این ناحیه به عنوان مرکز برگزاری مراسمات و بخشی از جنبش زیباسازی شهر بازسازی شد و در سال 1939 به بخشی از محیط یادبود جنگ ملی تبدیل و در 1984 به عنوان محلی برای تاریخ ملی تعیین گردید. اداره‌ی پست مرکزی جدید (انجمن اختصاصی کانادا امروزی) در سال 1939 در کنار یادبود جنگ ساخته شد، زیرا ساختمان اداره‌ی پست اصلی در زمین‌های میدان کنفدراسیون پیشنهاد شده باید تخریب می‌شدند.
برنامه‌ی گربر 1950 ظاهر صنعتی سابق اوتاوا را به صورت گسترده‌ای تغییر داد. نخست وزیر مکنزی کینگ، معمار و طراح فرانسوی، ژاکوس گربر را به منظور طراحی یک طرح شهری برای مدیریت توسعه در منطقه‌ی پایتخت کانادا مأمور کرد تا آن را جذاب‌تر ساخته و با موقعیت مرکز سیاسی کانادا هماهنگ‌تر سازد. طرح گربر شامل مواردی از قبیل ساخت کمربند سبز پایتخت ملی، باغ راه، سیستم بزرگراه ملکه، جابجا کردن ایستگاه اتحادیه مرکز شهر (مرکز کنفرانس حکومتی امروزی) به حومه‌ی شهر، حذف سیستم تراموای شهری، تمرکز زدایی از ادارات حکومتی منتخب، جابجایی صنایع و حذف سکونت ناقص از مرکز شهر و ساخت کانال ریدیو و مسیرهای رودخانه اوتاوا می‌شد. در 1958 کمیسیون پایتخت ملی به عنوان یک شرکت سلطنتی از گذرگاه قانون پایتخت ملی تا اجرای توصیه‌های طرح گربر – که در دوران دهه‌ی 1960 و 1970 انجام شد – تأسیس گردید.
در 50 سال گذشته سایر کمیسیون‌ها، طرح‌ها و پروژه‌ها در اجرای برنامه‌های بهبود پایتخت از قبیل کمیسیون بهبود اوتاوا (1899)، طرح تاد (1903)، گزارش هالت (1915) و کمیسیون ناحیه‌ی فدرال (FDC) (1927) شکست خورده‌اند. در سال 1958 یک سالن شهری جدید در جزیره‌ی گرین در نزدیکی ریدیو فالز، که نوسازی‌های شهری اخیر این ناحیه‌ی صنعتی سابق را به فضای سبز تبدیل کرده‌اند، افتتاح گردید. تا آن زمان سالن شهر به صورت موقت، به مدت 27 سال (1931-1958)، در ساختمان حمل و نقل در مجاورت ایستگاه اتحادیه قرار داشت و اکنون بخشی از مرکز ریدیو به حساب می‌آید. در سال 2001 سالن شهر اوتاوا به ساختمان نسبتاً بزرگی در غرب خیابان لوریر 110، منزل پیشین از بین رفته‌ی شهرداری منطقه‌ای اوتاوا کارلتون، در مرکز شهر بازگردانده شد (1990). این موقعیت جدید در نزدیکی سالن‌های اول (1849-1877) و دوم (1877-1931) اوتاوا واقع شده بود. این مجتمع سالن شهری نیز در نزدیکی ساختمان تاریخی بازسازی شده‌ی قرن 19م، که سابقاً به نام مدرسه‌ی عادی اوتاوا شناخته می‌شد، قرار داشت.
از دهه‌ی 1960 تا 1980 شاهد توسعه‌ی عظیم ساختمان‌ها در منطقه‌ی پایتخت ملی بودیم. پس از این مهم نیز رشد قابل توجه صنعت های تک در دهه‌های 1990 و 2000 صورت پذیرفت. اواتاوا به یکی از بزرگ‌ترین شهرهای های تک کانادا تبدیل گردید و به نام خلیج سیلیکونی شمالی شناخته شد. در دهه‌ی 1980 تحقیق شمالی بل هزاران نفر را به استخدام در آورد و تسهیلات تحقیقی دیگر، از قبیل انجمن پژوهش ملی، در توسعه‌ی عظیم فناوری مشارکت داشتند. متقاضیان اولیه منجر به ایجاد شرکت‌های فرعی از قبیل شبکه‌های نیو بریج، میلت و کورل شدند.
محدودیت‌های شهری اوتاوا به مرور زمان افزایش یافتند، اما در اول ژانویه 2001، وقتی که تمام شهرداری‌های منطقه‌ای اوتاوا – کارلتون در یک شهر خاص ادغام شدند، این وضعیت غالب منطقه را فرا گرفت. در انتخابات شهرداری سال 2000 رئیس منطقه، باب چیرلی، با شکست دادن شهردار گلوسستر، کلاود کاین، به عنوان اولین شهردار انتخاب شد. رشد پایتخت کانادا منجر به فشار روی سیستم حمل و نقل عمومی و روی پل‌های جاده‌ها گردید. در 15 اکتبر 2001 یک خط ترانزیت حمل و نقل ریلی سبک دیزلی (LRL) بر اساس تجربه معرفی گشت. این خط، که اکنون به نام تریلیوم لاین شناخته می‌شود، با گسترش O-Train، مرکز شهر اوتاوا را از طریق دانشگاه کارلتون به حومه‌ی جنوبی شهر متصل کرد. تصمیم گسترش O-Train و جایگزینی آن با سیستم ریلی سبک، یکی از موضوعات اصلی انتخابات شهرداری‌ها در سال 2006 بود. در این انتخابات چیرلی مغلوب “لاری او برین” تاجر شد. پس از انتخاب لاری او برین، طرح‌های حمل و نقل به تأسیس مجموعه‌ای از ایستگاه‌های ریلی سبک از قسمت شرقی به مرکز شهر، برای استفاده از تونل، و از طریق هسته‌ی مرکز شهر تغییر یافت. جیم واتسون، آخرین شهردار اوتاوا قبل از ادغام، در انتخابات سال 2010 مجدداً اکثریت آرا را به دست آورد.
در اکتبر 2012 شورای شهر آخرین طرح پارک لنسدون، توافقی با گروه ورزشی و تفریحی پایتخت کانادا برای ایجاد یک استادیوم جدید، افزایش فضای سبز و اضافه کردن مسکن و خرده فروشی به محل را تصویب کرد. در دسامبر 2012 شورای شهر به اتفاق آرا با گسترش خط کنفدراسیون موافقت کردند.

این مطلب را از دست ندهید  کانبرا قلمروی پایتختی استرالیا

جغرافیای اوتاوا

پایتخت کانادا در مرز جنوبی رودخانه‌ی اوتاوا واقع شده است و دهانه‌هایی از رودخانه‌ی ریدیو و کانال ریدیو را نیز در بر می‌گیرد. بخش قدیمی‌تر شهر (از جمله آنچه که از بایتاون باقی مانده است) به عنوان شهر پایین شناخته شده و شامل ناحیه‌ی بین کانال و رودخانه‌ها می‌شود. در امتداد کانال به طرف غرب، مرکز شهر قرار دارد، که قلب مالی و تجاری شهر و خانه‌ی پارلمان کانادا و تعداد فراوانی از دفاتر مرکزی دپارتمان‌های حکومت فدرال و به ویژه دفتر شورای اختصاصی است. در 29 ژوئن 2007 کانال ریدیو، که تا کینگ استون، فورت هنری و چهار برج مارتلو در ناحیه‌ی کینگ استون، 202 کیلومتر امتداد دارد، به عنوان محل میراث جهانی یونسکو شناخته شده است.
پایتخت کانادا در منطقه‌ی لرزه‌ای اصلی، اما خاموش کبک غربی واقع شده و زمین لرزه‌های زیادی را تجربه کرده است. برای مثال می‌توان به زمین لرزه‌ی کیپاوا 2000، یک زمین لرزه‌ی 5/4 ریشتر در 24 فوریه 2006، زمین لرزه‌ی کانادای مرکزی در سال 2010 و زمین لرزه‌ی 2/5 ریشتری در 17 مه 2013 اشاره کرد.
اوتاوا در نقطه‌ی تلاقی سه رودخانه‌ی بزرگ: رودخانه‌ی اوتاوا، رودخانه‌ی گاتینو و رودخانه‌ی ریدیو قرار دارد. اوتاوا و رودخانه‌ی گاتینو در صنعت چوب و الوار و ریدیو به عنوان بخشی از سیستم کانال ریدیو برای امور نظامی، تجاری و نتیجتاً اهداف تفریحی، دارای اهمیت تاریخی هستند. کانال ریدیو (آبراه ریدیو) برای اولین بار در سال 1832 افتتاح شد و 202 کیلومتر امتداد دارد. این کانال رودخانه‌ی سنت لورنس را در دریاچه‌ی اونتاریو در کینگ استون به رودخانه‌ی اوتاوا در نزدیکی تپه‌ی پارلمان متصل می‌کند. کانال ریدیو می‌توانست بخش‌های غیر قابل عبور رودخانه‌های کاتاراکو و ریدیو و بسیاری از دریاچه‌های کوچک آبراهه را به دلیل تکنیک‌های سیلی و ساخت 47 مانع عبور آب، دور بزند. رودخانه‌ی ریدیو اسم خود را از مکتشفان ابتدایی فرانسوی برگرفت که فکر می‌کردند آبشارهای نقطه‌ای که از رودخانه‌ی ریدیو وارد رودخانه‌ی اوتاوا می‌شود، به یک “پرده” شباهت دارند. بنابراین آن‌ها نامگذاری آبشارها و رودخانه‌ی “ریدیو” را شروع کردند که معادل فرانسوی کلمه‌ی پرده است. در فصل زمستان بخش اوتاوای کانال بزرگ‌ترین پیست اسکی جهان را شکل می‌دهد، بنابراین یک مکان تفریحی و نیز 8/7 کیلومتر مسیر حمل و نقل به مرکز شهر (از دانشگاه کارلتون و دریاچه داو تا مرکز ریدیو و مرکز هنرهای ملی) را برای اسکی بازان ایجاد می‌کند.
در سراسر رودخانه‌ی اوتاوا، که مرز بین اونتاریو و کبک را شکل می‌دهد، شهر گاتینو قرار دارد که خود نتیجه‌ی ادغام شهرهای سابق کبک: هال و آیلمر با گاتینو است. هرچند که شهرها رسماً و از نظر اداری در دو استان متفاوت قرار دارند، اما اوتاوا و گاتینو (همراه با تعدادی از شهرداری‌ها) با یکدیگر منطقه‌ی پایتخت ملی را تشکیل می‌دهند که به عنوان یک ناحیه‌ی شهری خاص مورد توجه قرار می‌گیرد. یک شرکت سلطنتی فدرال، کمیسیون پایتخت ملی، یا NCC، در هر دو شهر مالکیت زمین‌های قابل توجهی از قبیل مکان‌های تاریخی و گردشگری مهم، را به عهده دارد. پس کمیسیون پایتخت ملی، از طریق مسئولیت خود برای برنامه‌ریزی و توسعه‌ی این زمین‌ها، یک از شرکای مهم هر دو شهر محسوب می‌شود. در اطراف ناحیه‌ی شهری اصلی یک کمربند سبز وسیع وجود دارد، که کمیسیون پایتخت ملی آن را برای امور حفاظت از منابع طبیعی و تفریحی مورد استفاده قرار می‌دهد و از جنگل‌ها، زمین‌های کشاورزی و … تشکیل می‌شود.

آب و هوا

پایتخت کانادا دارای آب و هوای مرطوب قاره‌ای با چهار فصل متفاوت است و در بین مناطق 5آ و 5ب در مقیاس سختی گیاه کانادایی قرار دارد. میانگین دمای هوای ژوئیه 6/26 درجه‌ی سانتیگراد و میانگین دمای هوای ژانویه 4/14- است. تابستان‌های اوتاوا گرم و مرطوب می‌باشد، و اگر رطوبت را در نظر بگیریم، میانگین 11 روز از سه ماه تابستان دما تا 30 درجه‌ی سانتیگراد افزایش می‌یابد. میانگین نسبی میانگین رطوبت در بعد از ظهر 54 درصد و در صبح 84 درصد است.
در فصل زمستان برف و یخ غالب هستند. در پایتخت کانادا به طور میانگین سالانه 224 سانتیمتر برف می‌بارد، اما در طول سه ماه زمستان میانگین 22 سانتیمتر برف باقی می‌ماند. به طور میانگین در 16 روز از هر سه فصل زمستان دمای پایین‌تر از 20- درجه سانتیگراد ثبت می‌شود، یا 41 روز باد سرد وزیدن می‌گیرد.
بهار و پاییز متغیر و مستعد دمای هوای بالا و تغییرات غیر قابل پیشبینی هستند. در اوایل آوریل یا اواخر اکتبر روزهای گرم بالای 30 درجه‌ی سانتیگراد را شاهد هستیم. و میانگین بارش سالانه حدود 940 میلیمتر است.
اوتاوا به طور میانگین سالانه 2130 ساعت تابش آفتاب دارد. در پایتخت کانادا بادها معمولاً غربی هستند و به طور میانگین 13 کیلومتر در ساعت سرعت دارند، اما در زمستان تا اندازه‌ای افزایش می‌یابند.
بالاترین دمای هوای ثبت شده در اوتاوا 8/37 درجه‌ی سانتیگراد متعلق به 4 ژوئیه‌ی 1913، 1 آگوست 1917 و 11 آگوست 1944 است. در تاریخ 29 دسامبر 1933 هم سردترین دما که با 9/38- درجه‌ی سانتیگراد برابر بود، ثبت شده است.

این مطلب را از دست ندهید  سیستم آموزشی کانادا

همسایگی و جوامع دورافتاده

در شرق اوتاوا مناطق متحد پراسکات و راسل، در غرب مناطق لانارک، در جنوب مناطق متحد لیدر و گرین ول و مناطق متحد استورمونت، دونداز و گلین گاری و در شمال منطقه‌ی شهرداری مناطق ناحیه‌ای لس کولینز دی ال اوتاوایس و شهر گاتینو قرار دارند. اوتاوای مدرن از یازده شهرستان تاریخی، 10 شهرستان منطقه‌ی کارلتون و یک شهرستان راسل، تشکیل شده است.
پایتخت کانادا یک ناحیه‌ی شهری اصلی دارد، اما مناطق شهری، برون شهری و روستایی دیگر هم در محدوده‌ی شهری مدرن قرار دارند. ناحیه‌ی برون شهری اصلی تا فاصله‌ی زیادی به سوی شرق، غرب و جنوب مرکز گسترش می‌یابد، و شامل شهرهای سابق گلوکستر، نپین و وینیر، روستای سابق پارک راکلیف (یک منطقه‌ی با درآمد بالا که در مجاورت سکونتگاه رسمی نخست وزیر در سوسکس 24 و سکونتگاه عمومی حکومت قرار دارد) و جوامع بلک برن هملت و اورلیان می‌شود. ناحیه‌ی برون شهری کاناتا از سوی جنوب غربی، روستای سابق استیت ویل را در بر می‌گیرد. یکی دیگر از ناحیه‌های برون شهری اصلی، نپان است که ناحیه‌ی بارهاون را هم شامل می‌شود. جوامع مانوتیک و جنوب ریورساید در طرف دیگر رودخانه‌ی ریدیو و گریلی در جنوب شرقی منطقه‌ی جنوبی رودخانه قرار دارند. چند جامعه‌ی روستایی (روستاها و دهکده‌ها) در پشت کمربند سبز واقع شده‌اند، اما از نظر اداری بخشی از شهرداری اوتاوا محسوب می‌شوند. برخی از این جوامع عبارتند از بوریتس رپیدز، فلوفیلد، کارز، فیتزروی هاربر، مانستر، کارپ، گاور شمالی، متکاف، خلیج کانستنس و اسگود و ریچموند. در منطقه‌ی پایتخت ملی رسمی فدرال چند شهرک نیز وجود دارند، اما در خارج از محدوده‌ی شهرداری پایتخت کانادا قرار گرفته‌اند. این شهرک‌ها عبارتند از جوامع شهری آلمونته، کارلتون پلیس، امبرون، کمپت ویل، راکلند و راسل.

جمعیت شناسی اوتاوا

سال جمعیت +%
1901 101102
1911 123417 1/22%+
1921 152868 9/23%+
1931 174056 8/13%+
1941 206367 6/18%+
1951 246298 3/19%+
1956 287244 6/16%+
1961 358410 8/24%+
1966 413695 4/15%+
1971 471931 1/14%+
1976 520533 3/10%+
1981 546849 1/5%+
1986 606639 9/10%+
1991 678136 8/11%+
1996 721136 3/6%+
2001 774072 3/7%+
2006 812129 9/4%+
2011 883391 8/8%+
2016 934243 8/5%+

توجه: ارقام جمعیتی برای محدوده‌ی شهرداری کنونی استخراج شده‌اند.
در سال 2011 سرشماری منطقه‌ی شهری (CMA) جمعیت‌های شهر اوتاوا و اوتاوا – گاتینو به ترتیب عبارت بودند از 883391 و 1236324. در سال 2006 تراکم جمعیت شهر 6/316 نفر در هر کیلومتر مربع بود، درحالی که سرشماری منطقه شهری اوتاوا – گاتینو دارای تراکم جمعیتی 6/196 نفر در هر کیلومتر مربع بود. به این ترتیب، اوتاوا دومین شهر بزرگ اونتاریو، چهارمین شهر بزرگ کشور و چهارمین منطقه‌ی شهری بزرگ کانادا به حساب می‌آید.
درسال 2011 متوسط سن ساکنین پایتخت کانادا (2/39) از میانگین استانی و ملی پایین‌تر بود. در این سال نوجوانان زیر 15 سال 8/16 درصد کل جمعیت را تشکیل می‌دادند، در حالی که بازنشستگان (افراد بالای 65 سال) 2/13 درصد جمعیت را پدید می‌آوردند. در سال 2011 زنان 5/51 درصد از جمعیت اوتاوا را شامل می‌شدند.
131816 نفر در بین سال‌های 1987 و 2002 به شهر مهاجرت کردند، که 75 درصد از رشد جمعیتی آن دوره را نمایش می‌دادند. بیش از 20 درصد از ساکنین شهر در خارج از کشور متولد شده‌اند که بیشترین میزان متعلق به کشورهای بریتانیا (8/8 درصد از متولدین خارج از کشور)، چین (8 درصد) و لبنان (8/4 درصد) است. به این ترتیب حدود 1/6 درصد از ساکنان، شهروندان غیر کانادایی هستند.
اعضای گروه‌های اقلیتی (غیر از سفیدهای اروپایی) 7/23 درصد جمعیت را به وجود می‌آورند، در حالی که افراد دارای اصالت آبوریجینال 1/2 درصد از کل جمعیت را تشکیل می‌دهند. بزرگ‌ترین گروه‌های اقلیتی عبارتند از سیاهان کانادایی (7/5 درصد)، کانادایی‌های چینی (4 درصد)، جنوب آسیا (9/3 درصد) و عرب‌ها (7/3 درصد). گروه‌های کوچک‌تر شامل آمریکایی‌های لاتین، آسیای جنوب شرقی، فیلیپین و غرب آسیا می‌شوند.
در سال 2011 حدود 65 درصد از ساکنان اوتاوا مسیحی بودند، در این میان هم مسیحیان کاتولیک 5/38 درصد از جمعیت و اعضای کلیساهای پروتستان 25 درصد جمعیت را تشکیل می‌دادند. در اوتاوا پیروان ادیان و مذاهب غیر مسیحی نیز زندگی می‌کنند. در این میان بزرگ‌ترین گروه‌ها عبارتند از اسلام (7/6 درصد)، هیندویسم (4/1 درصد)، بودیسم (3/1 درصد) و یهودیت (2/1 درصد). افراد بدون وابستگی مذهبی هم 8/22 درصد از جمعیت را تشکیل می‌دهند.
در سال 2002 دو زبانه بودن به سیاست رسمی راه اندازی کسب و کارها و در اوتاوا تبدیل شد و 37 درصد از جمعیت در سال 2006 می‌توانستند به هر دو زبان تکلم کنند. به این ترتیب اوتاوا به عنوان بزرگ‌ترین شهر با دو زبان رسمی انگلیسی و فرانسوی شناخته شد. کسانی که زبان مادری خود را انگلیسی می‌دانند 4/62 درصد جمعیت را تشکیل می‌دهند، در حالی که فرانسوی زبانان 2/14 درصد از کل جمعیت را پدید می‌آورند. از نظر تسلط پاسخ دهندگان به یک یا هر دو زبان باید گفت که 9/59 درصد تنها دارای دانش زبانی انگلیسی و 5/1 درصد جمعیت تنها دارای دانش زبانی فرانسوی بودند؛ این در حالی بود که 2/37 درصد به هر دو زبان قادر به تکلم بودند. سهم جمعیت فرانسوی زبان در منطقه شهری اوتاوا – گاتینو از خود شهر اوتاوا بیشتر است، چون اکثریت جمعیت گاتینو به زبان فرانسوی صحبت می‌کنند. به علاوه 4/20 درصد از جمعیت، زبان‌هایی غیر از انگلیسی و فرانسوی را به عنوان زبان مادری خود اعلام کردند. این زبان‌ها عبارتند از عربی (2/3 درصد)، چینی (3 درصد)، اسپانیولی (2/1 درصد)، ایتالیایی (1/1 درصد) و بسیاری از زبان‌های دیگر.

اقتصاد اوتاوا

در اوتاوا استاندارد زندگی بالا و درصد بیکاری پایین است. این شهر در سال 2007 بالاترین رقم نرخ رشد تولید ناخالص داخلی (7/2 درصد) را در میان شهرهای کانادا کسب کرد. این رقم از میانگین 2/4 درصد کل کانادا بیشتر بود. منطقه اوتاوا – گاتینو رتبه‌ی سوم را از لحاظ بالا بودن درآمد در میان شهرهای بزرگ کانادا دارد. میانگین درآمد ناخالص در این منطقه 40078 دلار، با افزایش 9/4 درصد در مقایسه با سال گذشته، است. در سال 2007 هزینه‌ی سالانه‌ی نرخ زندگی 9/1 درصد رشد کرده است. اوتاوا توانسته است رتبه‌ی سوم بالاترین نرخ کیفیت زندگی در میان تمام شهرهای بزرگ قاره‌ی آمریکا و رتبه‌ی شانزدهم سراسر جهان را در رتبه‌بندی مشاور منابع انسانی Mercer به دست آورد. اوتاوا همچنین دومین شهر پاک کانادا و سومین شهر پاک سراسر جهان است.
هرچند که بخش‌های گردشگری و مراقبت‌های بهداشتی در حال افزایش فعالیت‌های اقتصادی بزرگ خود هستند، اما کارمندان اصلی اواتاو در بخش‌های خدمات عمومی کانادا و صنعت های تک استخدام شده‌اند. دولت فدرال با استخدام بیش از 110000 نفر در منطقه‌ی پایتخت ملی، بزرگ‌ترین کارفرمای شهر است. مراکز ملی بسیاری از دپارتمان‌های فدرال در اوتاوا و به ویژه در سنتر تاون و در مجتمع‌های تراسس دو لا پاودیر و پلیس دو پورتاگ در هال قرار دارند. مراکز دفاعی ملی در اوتاوا مرکز فرماندهی اصلی برای نیروهای مسلح کانادا بوده و میزبان دپارتمان دفاع ملی هستند. منطقه‌ی اوتاوا شامل CFS Leitrim، CFB Uplands و CFB Rockcliffe سابق می‌شود. این شهر در تابستان میزبان گارد تشریفاتی است که عملکردهایی از قبیل تغییر گارد را اجرا می‌کند. به عنوان پایتخت ملی کانادا، گردشگری بخش مهمی از اقتصاد اوتاوا را تشکیل می‌دهد، به ویژه پس از 150مین سالگرد کانادا که در اوتاوا برگزار شد. این شهر به دلیل برگزاری جشن‌ها شاهد سرمایه گذاری بیشتر در زیرساخت‌های مدنی، ارتقای زیرساخت گردشگری و افزایش جاذبه‌های فرهنگی ملی بوده است. تخمین زده می‌شود که منطقه‌ی پایتخت ملی سالانه 3/7 میلیون گردشگر را به خود جذب می‌کند که حدود 18/1 میلیارد دلار هزینه در بر دارد.
علاوه بر فعالیت‌های اقتصادی که به موجب جایگاه شهر به عنوان پایتخت ملی انجام می‌شوند، اوتاوا یک مرکز فناوری مهم نیز هست. در سال 2015 شرکت‌های موجود در اوتاوا (1800 شرکت) تقریباً 63400 نفر را استخدام کرده‌اند. تراکم شرکت‌های این صنعت در اواتاوا موجب شده که اسم مستعار خلیج سیلیکونی شمالی را به آن نسبت دهند. حوزه‌ی فعالیت اکثر این شرکت‌ها عبارت است از ارتباط از راه دور، توسعه‌ی نرم افزاری و فناوری زیستی. در این شهر شرکت‌های فناوری بزرگ از قبیل نورتل، کورل، میتل، کوگنوس، نرم افزار هالوژن، شوپیفی و JDS Uniphase وجود دارند. اوتاوا همچنین دارای موقعیت‌های منطقه‌ای برای نوکیا، 3M، Adobe Systems، Bell Canada، IBM و Hewlett-Packard است. بسیاری از شرکت‌های ارتباطات از راه دور و فناوری جدید در بخش غربی شهر (کاناتای سابق) قرار دارند. پایتخت کانادا در سال 2016/2015، به ویژه در بخش تکنولوژی عملکرد خوبی داشت.
یکی دیگر از بخش‌هایی که بیشترین میزان کارمند را دارد عبارت است از بخش سلامت، که بیش از 18000 نفر را به استخدام درآورده است. چهار بیمارستان عمومی فعال در منطقه‌ی اوتاوا حضور دارند که عبارتند از بیمارستان کوینزوی کارلتون، بیمارستان اوتاوا، بیمارستان مونت فورد و بیمارستان کودکان اونتاریوی شرقی. همچنین چند بیمارستان تخصصی از قبیل انستیتوی قلب دانشگاه اوتاوا و مرکز سلامت ذهنی سلطنتی اوتاوا در این ناحیه واقع شده‌اند. Nordion، i-Stat و انجمن تحقیقات ملی کانادا و OHRI نیز بخشی از قسمت علوم زندگی در حال رشد این منطقه هستند. از دیگر انواع مشاغل با رتبه‌ی بالا می‌توان به تجارت، امور مالی، مدیریت، فروش و خدمات نیز اشاره کرد. تقریباً 10 درصد از تولید ناخالص داخلی اوتاوا از طریق امور مالی، بیمه و املاک اخذ می‌شود، در حالی که استخدام در صنایع تولید محصول تنها نیمی از میانگین ملی را تشکیل می‌دهد. شهر اوتاوا با 15000 کارمند دومین شهر با کارفرمایان بزرگ محسوب می‌شود.
در بین سال‌های 2001 و 2006، اوتاوا شاهد افزایش 40000 شغل بود که نسبت به نرخ رشد دهه‌ی 1990 پایین‌تر است. در حالی که تعداد کارمندان در دولت فدرال با رکود مواجه بوده، صنعت های تک 4/2 درصد رشد داشته‌اند. مجموع رشد مشاغل در اوتاوا – گاتینو در مقایسه با سال گذشته 3/1 درصد بود، که در میان شهرهای بزرگ کانادا به رتبه‌ی ششم سقوط کرد. نرخ بیکاری در اوتاوا – گاتینو 2/5 درصد (فقط در اوتاوا 1/5 درصد) بود، که نسبت به میانگین ملی (6 درصد) رکورد بهتری است. البته رکود اقتصادی منجر شده تا نرخ بیکاری بین آوریل 2008 و آوریل 2009 از 7/4 درصد به 3/6 درصد افزایش یابد. به هر حال، این نرخ در همان دوره از 4/6 به 1/9 درصد نیز افزایش یافت.

این مطلب را از دست ندهید  میزان امتیاز مهاجرت به استرالیا

ورزش در اوتاوا

تاریخ ورزش در اوتاوا به قرن 19ام باز می‌گردد. اوتاوا خانه‌ی چهار تیم ورزشی حرفه‌ای است. سناتورهای اوتاوا یک تیم حرفه‌ای هاکی روی یخ هستند که در لیگ ملی هاکی بازی حضور دارند. این تیم بازی‌های خانگی خود را در مرکز تایر کانادا برگزار می‌کند. سیاه و سرخ‌های کانادا نیز یک تیم فوتبال آمریکایی هستند که در لیگ فوتبال آمریکایی کانادا مسابقه می‌دهند. باشگاه فوتبال حرفه‌ای Ottawa Fury FC در لیگ فوتبال متحد، دومین لیگ آمریکای شمالی پس از لیگ فوتبال اصلی، توپ می‌زنند. هر دو تیم Ottawa Fury FC و سیاه و سرخ‌های کانادا بازی‌های خانگی خود را در استادیوم TD Place برگزار می‌کنند. قهرمانان اوتاوا، پس از دریافت امتیاز لیگ بین المللی Lynx، بازی‌های بیس بال حرفه‌ای را در لیگ Can-Am در پارک تورنتون گرنت چابوت ریموند برگزار می‌کنند. همچنین، چند تیم غیر حرفه‌ای از قبیل تیم هاکی روی یخ جونیور 67 اوتاوا هم در اوتاوا وجود دارند. این شهر قبلاً هم خانه‌ی یک تیم بسکتبال حرفه‌ای، SkyHawks اوتاوا، عضو لیگ بسکتبال حرفه‌ای کانادا بوده است.
تیم‌های دانشگاهی نیز در مسابقات ورزشی بین دانشگاهی کانادا شرکت می‌کنند. تیم بسکتبال Carleton Revens و تیم Ottawa Gee-Gees در فوتبال و بسکتبال دارای رتبه‌ی ملی هستند. همچنین، کالج آلگانوین نیز در بسیاری از مسابقات ملی برنده شده است. این شهر خانه‌ی گروهی از تیم‌های ورزشی سازماندهی شده‌ی آماتور در ورزش‌های فوتبال، بیسبال، کورلینگ، قایقرانی، پرتاب نیزه و اسب سواری است. فعالیت‌های تفریحی غیر جدی از قبیل اسکی، دوچرخه سواری، پیاده‌روی، کشتی‌رانی، گلف، اسکی و ماهی‌گیری (در یخ) نیز دارای محبوبیت هستند.

تیم‌های حرفه‌ای کنونی

تیم‌های حرفه‌ای لیگ ورزش محل تأسیس رقابت
سناتورهای اوتاوا لیگ ملی هاکی هاکی روی یخ مرکز تایر کانادا 1990 0
سیاه و سرخ‌های اوتاوا لیگ فوتبال آمریکایی کانادا فوتبال آمریکایی استادیوم TD Place 2010 1
Ottawa Fury FC مسابقات USL فوتبال استادیوم TD Place 2011 0
قهرمانان اوتاوا اتحادیه‌ی آمریکایی کانادایی بیسبال حرفه‌ای بیسبال پارکت ریموند تورنتون گرنت چابوت 2014 1

حکومت اوتاوا

شهر اوتاوا دارای یک شهرداری تک لایه است، به این معنی که هیچ شهرداری منطقه‌ای یا بخشی بالاتر از آن قرار ندارد. بنابراین، به عنوان یک شهرداری تک لایه، اوتاوا مسئولیت تمام خدمات شهرداری از قبیل آتش نشانی، سرویس‌های دارویی اورژانسی، پلیس، پارک‌ها، جاده‌ها، پیاده‌روها، حمل و نقل عمومی، آب آشامیدنی، طوفان آب، بهداشت فاضلاب و زباله‌ی جامد را به عهده دارد. اوتاوا از جانب 24 عضو شورای شهر اوتاوا، که از 23 مشاور تشکیل شده که هر کدام مسئولیت بخشی از شهرداری را به عهده دارند، و نیز شهرداری که در انتخابات شهری انتخاب شده است (در حال حاضر، جیم واتسون)، اداره می‌شود.
هرچند که اوتاوا پایتخت کاناداست، اما از لحاظ سیاسی در سیاست محلی متنوع است. از نظر سنتی، اغلب شهر طرفدار حزب لیبرال هستند. شاید ایمن‌ترین منطقه برای لیبرال‌ها مناطق با اکثریت فرانسوی، به ویژه در وانیار و گلوسستر مرکزی است. اوتاوای مرکزی معمولاً چپ گرا هستند و حزب دمکراتیک جدید در انتخابات آن منطقه برنده شده است. برخی از حومه‌های شهر اوتاوا، به خصوص نپیان مرکزی (به غیر از جمعیت فرانسوی، اورلئان)، از نظر سیاسی یک دست نیستند. قسمت‌های جنوبی و غربی شهر قدیمی اوتاوا معمولاً میانه‌رو و متمایل به حزب محافظه‌کار هستند. اگر از مرکز شهر دور شویم و به مناطقی مانند کاناتا و بارهاون و مناطق روستایی برویم، می‌بینیم که رأی دهندگان اکثراً از نظر اقتصادی و اجتماعی محافظه‌کار هستند. این امر به خصوص درباره‌ی شهرستان‌های سابق کارلتون غربی، گولبورن، ریدیو و اسکود صادق است که با نواحی محافظه‌کار مناطق پیرامونی بیشتر در ارتباط هستند. به هر حال، تمام مناطق روستایی طرفدار حزب محافظه‌کار نیستند. بخش‌های روستایی شهرستان سابق کامبرلند، که تعداد زیادی فرانسوی زبان در آن زندگی می‌کنند، از نظر سنتی طرفدار حزب لیبرال هستند، هرچند که اخیراً از شدت حمایت خود از این حزب کاسته‌اند.
در حال حاضر، اوتاوا میزبان 130 سفارتخانه است.

آموزش

اوتاوا به عنوان یکی از باسوادترین شهرهای کانادا شناخته می‌شود. بیش از نیمی از جمعیت این شهر از کالج یا دانشگاه فارغ التحصیل شده‌اند. اوتاوا دارای بیشترین تراکم مهندسین، دانشمندان و ساکنین دارای مدرک دکتری در سراسر کانادا است.
در این شهر دو دانشگاه عمومی اصلی وجود دارند:
• دانشگاه کارلتون: در سال 1942 برای پاسخگویی به نیازهای جانبازان جنگ جهانی دوم تأسیس گردید و سپس به اولین کالج خصوصی و غیر مذهبی اونتاریو تبدیل شد. به مرور زمان کارلتون به یک دانشگاه عمومی، مانند آن چه که امروز هست، تغییر داده شد. در سال‌های اخیر، کارلتون رتبه‌ی بالایی را در میان دانشگاه‌های جامع کانادا به دست آورد. پردیس دانشگاه در بین جنوب اوتاوای قدیم و دریاچه‌ی داو قرار دارد.
• دانشگاه اوتاوا (با نام اصلی کالج بایتاون): در سال 1848 به عنوان اولین مؤسسه‌ی تحصیلات پس از دوره‌ی متوسطه در اوتاوا تأسیس گردید. سرانجام این دانشگاه گسترش داده شد و عنوان بزرگ‌ترین دانشگاه دو زبانه انگلیسی – فرانسوی جهان را به خود اختصاص داد. این دانشگاه همچنین عضو U15، گروهی از دانشگاه‌های پژوهش محور معتبر کانادا است. پردیس دانشگاه در محله‌ی تپه‌ی سندی، در مجاورت مرکز شهر قرار دارد.
اوتاوا دو کالج عمومی اصلی هم دارد که عبارتند از کالج آلگونوین و کالج لا سیته. دو دانشگاه کاتولیک به نام‌های کالج دانشگاهی و دانشگاه سنت پاول نیز در این شهر وجود دارند. سایر کالج‌ها و دانشگاه‌های این ناحیه (مثلاً، شهر همسایه‌ی گاتینو) شامل دانشگاه ان اوتاوایس کبک و کالج میراثی می‌شوند.
در اوتاوا همچنین چهار برد مدرسه عمومی وجود دارند که عبارتند از انگلیسی، انگلیسی-کاتولیک، فرانسوی و فرانسوی–کاتولیک. برد انگلیسی زبان مدرسه‌ی ناحیه‌ی کارلتون اوتاوا (OCDSB)، با 147 مدرسه، بزرگ‌ترین برد محسوب می‌شود و پس از آن هم برد مدرسه‌ی کاتولیک انگلیسی– کاتولیک اوتاوا با 85 مدرسه در جایگاه دوم قرار دارد. بردهای فرانسوی زبان هر کدام دارای 49 مدرسه و 37 مدرسه هستند. مدارس خصوصی متعددی هم در اوتاوا وجود دارند که در زیرمجموعه‌ی هیچ کدام از بردها قرار نمی‌گیرند.
در سال 1906 کتابخانه‌ی عمومی اوتاوا به عنوان بخشی از سیستم کتابخانه‌ی کارنیکی ساخته شد. در سال 2008 سیستم کتابخانه دارای 3/2 میلیون قلم کتاب بوده است.

در مورد کانادا بیشتر بخوانید:
ساسکاچوان
دلار کانادا
حقایقی درباره کانادا

اگر قصد تحصیل یا اقامت در کانادا را دارید، مطالب زیر را مطالعه کنید:
استرالیا یا کانادا ؟ به کجا مهاجرت کنیم؟
مهاجرت به کانادا
بهترین دانشگاه های کانادا
نحوه‌ی اخذ ویزای تحصیلی کانادا در سال 2019
مدارک لازم برای ویزای دانشجویی کانادا
اقامت کانادا بعد از تحصیل

2+

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست
Call Now Button

+


x